บทที่ 127 บทบาทของงานเลี้ยงตอนเย็น

ฝีเท้าของชลสิทธิ์ชะงักลงเพียงครู่ หางตาเหลือบมองกลับไปด้านหลัง ภาพที่เห็นคือคุณปู่ธีรัตม์ปัดถ้วยน้ำชาข้างกายตกลงพื้นเสียงดังเพล้ง น้ำชาร้อนกรุ่นสาดกระเซ็นจนเกือบหมดถ้วย ปลายแขนเสื้อไหมสีเลือดหมูเปียกชุ่มเป็นวงกว้าง หยดน้ำสีเข้มไหลย้อยลงตามขอบโต๊ะไม้สักทอง

คนสนิทของคุณปู่รีบวิ่งถลาเข้าไปดูอาการเจ้านา...